تبليغاتX
صدرا
اجتماعی- زیست محیطی

شعر بسیار زیبایی از آقای فاضل ننظری در کتاب گریه های امپراطور خواندم که انصافا تحت تاثیرش قرار گرفتم شعری از یک شاعر جوان اما عمیق و پر محتوی

ازباغ می برند چراغانیت کنند                تا کاج جشنهای زمستانیت کنند

پوشیده اند روی تو را ابرهای تار                با این بهانه باز که بارانیت کنند

یوسف به این رهاشدن از چاه دل مبند        این بار می برند که زندانیت کنند

ای گل گمان مکن به شب جشن میروی         شاید به خاک مرده ای ارزانیت کنند

یک نقطه فرق بین رحیم و رجیم نیست         از نقطه ای بترس که شیطانیت کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست           شاید بهانه ای است که قربانیت کنند

نوشته شده توسط صدرالدین علی پور در ساعت 15:11 | لینک  | 

چند سال پیش برای تیم ملی دوچرخه سواری مربی مطرحی از کره جنوبی دعوت شده بود و حدودا یک سال با جدیت مشغول فعالیت در ایران بود و همه بر توانمندی و دانش روزش اذعان داشتند اما به یک باره و بدون هماهنگی ای از ایران رفت و بعد هم مطرح کرد که حاضر به ادامه همکاری در ایران نیست و یک جمله خیلی جالب که من هیچ وقت یادم نمیرود.در ایران خیلی از مسائل در یک چرخه جادویی به صورت مداوم تکرار می شود.

واقعا این موضوع در کشور ما تعجب آور است.به عنوان مثال همین موضوع ورزش و المپیک.تا آنجا که من یادم میآید قبل از هر دوره ایجاد توقعات کاذب و میزگردهای متعدد که تیم آماده است ٬بهترین تیم تاریخ ٬است و ما شگفتی آفرین می شویم. بعد شروع مسابقات ٬ نتایج ضعیف همیشگی ٬بعد هم میزگردها و نشست های تخصصی و کارشناسانی که مثل قارچ از زمین بیرون می آیند.همه دنبال پیدا کردن مقصر٬آخر هم مقصر پیدا نمی شود ٬همه چیز فراموش میشود و دوباره حرکت از نو.باور کنید یک جریان جادویی است که حتی در زندگی شخصی خیلی از ماوجود دارد.علی الرغم ناکامی از یک اقدام علی الرغم ضربه خوردن از یک فرد علی الرغم بد قولی یک جریان و بد عمل کردن باز همه چیز را فراموش و تجارب تکراری را ادامه میدهیم.این موضوع در خصوص وضعیت محیط زیست کشور هم صادق است.همه اتفاقات بدی که در خصوص تخریب محیط زیست اتفاق می افتد چند روزی تب داغ طرفداران محیط زیست بعد توضیحات مسئولین وبعد وعده های بسیار بعد فراموشی و تا اتفاق دوباره.من شخصا دلایل بسیاری از ناکامی های شخصی و ملی را در کشور حافظه ضعیف تاریخی مان وگیر کردن در همین چرخه جادویی میدانم و ریشه اش را نمی یابم.شاید لازم باشد قبل از هر اقدامی برای بهبود اوضاع شخصی و یا مملکتمان چاره ای بیندیشیم برای این تکرار........ 

نوشته شده توسط صدرالدین علی پور در ساعت 11:29 | لینک  | 

هفته گذشته با دعوت شخصی دفتر پروزه بیانیه مالدیو (همکاری کشورهای جنوب آسیا در زمینه کنترل آلاینده های فرامرزی هوا)سفری به کلمبو پایتخت سریلانکا داشتم.در مجموع طی نشستهای ۳ روزه با حضور متخصصان آلودگی هوا و نمایندگان دولتی کشورهای عضو و موسسه های مشورتی مانند موسسه زیست محیطی استکهلم ٬ دانشگاه یورک انگلستان و دفتر محیط زیست سازمان ملل موضوعات جالب توجه ای در خصوص مانیتورینگ و پایش آلاینده های فرامرزی٬اثرات ثانویه(ابرهای قهوه ای .خوردگی و گرمایش جهانی)و اثرات بهداشتی و اقتصادی اجتماعی آن مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.

پروزه بیانیه مالدیو با تصویب شورای حکام برنامه محیط زیست سازمان ملل با همکاری کشورهای جنوب آسیا (ایران ٬هند٬پاکستان٬سریلانکا٬بوتان٬بنگلادش٬نپال ومالدیو) از سال ۱۹۹۸ در زمینه کنترل آلاینده های فرامرزی آغاز به فعالیت نمود.و اینجانب در زمان فعالیتم در دفتر بررسی آلودگی هوا از سال ۲۰۰۱ تا۲۰۰۵ مسئول اجرایی و کارشتاس پروزه بودم و با همکاری کارشناسان دفتر هوا و کارشناسان محیط زیست استان ایلام توانسته بودیم اولین ایستگاه مرزی را در شهر دهلران در منطقه مرزی ایران و عراق احداث نماییم که به صورت مرتب اطلاعات مربوط به آلودگی های وارد شده از کشور عراق خصوصا چاههای نفتی موجود در منطقه از این ایستگاه استخراج می شود.که این اطلاعات خصوصا در شرایط بحرانی و جنگ می تواند مبنای مشخصی برای دریافت غرامت های جنگی حاصل از تخریب محیط زیست باشند.که به عنوان مثال در جنگ عراق و کویت با وجود خسارتهای عظیم زیست محیطی به دلیل عدم وجود سیستم پایش از دریافت این غرامتها جهت بهسازی محیط زیست بی بهره بودیم.

کشور سریلانکا به دلیل شرایط استوایی و بارانهای فراوان  از لحاظ طبیعت و حیات وحش شرایط منحصر به فردی داشت و از زیبایی بی نظیری برخوردار بود.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط صدرالدین علی پور در ساعت 9:39 | لینک  |