تبليغاتX
صدرای سبز
 
صدرای سبز
 
 
اجتماعی- زیست محیطی
 
اساسا اعتقاد دارم برای پیشرفت و اعتلا ی انسان در برخی مواقع تحول و دگرگونی و تحمل سختی های این تغییرات ضروری و اجتناب ناپذیر است .در این خصوص مطلبی از دوست عزیزی در یافت کردم که فکر میکنم خواندن آن برای شما هم خالی از لطف نباشد.

عمر عقاب از همه پرندگان نوع خود دراز تر است عقاب می تواند تا ۷۰ سال زندگی کند ولی برای این که به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد.زمانی که عقاب به ۴۰ سالگی می رسد چنگالهای بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی تواند طعمه را گرفته و نگهدارد.نوک بلند و تیزش خمیده و کند می شود شهبالهای کهن سالش بر اثر کلفت شدن پرها به سینه اش می چسبد و پرواز برای عقاب دشوارمیشود.

در این هنگام عقاب دو گزینه در پیش دارد یا باید بمیرد یا آنکه فرآینددردناکی که ۱۵۰ روز طول می کشد را تحمل کند.

برای این کار عقاب باید به نوک کوهی که در آن آشیانه دارد پرواز کند.در آنجا عقاب نوکش را آنقدر به سنگ می کوبد تا نوکش از جای کنده شود.پس از کنده شدن نوکش عقاب باید صبر کند نوک تازه ای در جای نوک کهنه رشد کند.پس باید  چنگال هایش را از جا برکند.زمانی که چنگال های تازه درآیند آن وقت عقاب شروع به کندن همه پرهای قدیمی اش می کند.سر انجام پس از ۵ ماه عقاب پروازی که تولد دوباره نام دارد آغاز می کند و تا ۳۰ سال دیگر زندگی میکند.

بیشتر وقت برای بقا باید فرآیند دگر گونی را آغاز کنیم گاهی وقت باید قدیمی و عادتهاکهنه دور شویم.

تنها زمانی که از سنگینی بارهای گذشته آزاد می شویم می توانیم از فرصت های زمان حال بهره مند گردیم.

 |+| نوشته شده در  یکشنبه پنجم اسفند 1386ساعت 15:11  توسط صدرالدین علی پور  | 
 
  بالا