تا زمانی که هستند هیچ کس کلمه ای در باره آنها نمی گوید تا روزی که از دنیا بروند بعد یک دفعه می شود محشر کبری.اینها صحبتهایی بود که با یکی از دوستان در روز ختم مرحوم دکتر اسدی بین ما ردو بدل شد.در خصوص دکتر اسدی چند نفر از ما در وبلاگمان حتی یک کلمه قبل از مرگش نوشتیم و یا خسته نباشید گفتیم به آدمی که زندگیش را در کوه بیابان بابت علاقه اش به حیات وحش و محیط زیست وطنش می گذراند
همه ما که داعیه حفاظت و صیانت و دلبستگی به محیط زیست داریم و معتقدیم که کارهایی کردیم کارستان و بیشتر دنبال تبلیغ خود هستیم تا چیز دیگر.البته نمونه زیاد داریم دکتر جعفر شهیدی که انصافا محقق و تاریخ شناس و فیلسوف تمدن اسلامی بودرا کسی به درستی می شناخت؟باور کنید خیلی ها برای اولین بار بعد از مرگ تصویرش را دیدند. چقدر پروفسور سمیعی. پروفسور نادری وپروفسور رحمان زاده را می شناسیم که دنیا در مقابل علمشان سر تعظیم دارد.
درست نقطه مقابل دنیا هستیم که همه دست به دست هم میدهند تا نابغه ای از ملیت خود را به دنیا معرفی کنند و به آن ببالند.یاد مصاحبه چند روز پیش علی دایی افتادم که انصافا نمونه یک ایرانی پر تلاش و با تعصب است و مایه افتخار ایرانیها که در جواب خبرنگاری که می گفت شما برای ایران مانند بکن بائر در آلمان و پلاتینی در فرانسه هستید با ناراحتی عنوان کرد به هیچ وجه .در آلمان همه ملت آلمان بسیج شدند تا بکن بائر را به دنیا معرفی کنند و در ایران همه منتظر اشتباه علی دائی هستند تا تخریبش کنند میگفت از من برای دادن بهترین بازیکن فوتبال ساحلی دنیا در کنار چند اسطوره فوتبال دنیا پله ماتیوس پلاتینی و...دعوت شد.اما در ایران حتی یک گزارش در این خصوص پخش نشد فقط بعدها گفتند چرا علی دایی در آن مراسم کراوات زده بود و.... بگذریم .بیاید بهتر فکر کنیم و بهتر عمل کنیم و قدر همدیگر بدانیم وانسان را به عنوان ارزشمند ترین مخلوق خداوند دوست داشته باشیم .امروز در حوزه محیط زیست کشور همانند دکتر اسدی بسیار داریم قبل از آنکه دیر شود پاس بداریمشان و قدر زحماتشان را بدانیم با هم باشیم و برای هم.
خبر درگذشت استاد گرامی آقای دکتر هرمز اسدی در این روزهای سرد زمستانی آن هم در مملکت ما که شاید افراد اینچنین با علاقه و تخصص و تجربه به اندازه انگشتان دست هم نباشد بسیار غم انگیز بود.هر چند بنده افتخار شاگردی ایشان را نداشته ام اما در محافل و جلسات متعدد با کارهایشان و همت بلندشان در زمینه حفظ محیط زیست آشنا بودم یادم می آید در یکی از جلسات در خصوص دلفینهای موجود در جزیره کیش و تلاش شان جهت جلوگیری از مرگ این دلفینها از مرگ بر اثر گرمابیش از یک ساعت در راهروی سازمان محیط زیست چنان پر حرارت توضیح میدادند که ما سرپا میخکوب شده بودیم و متوجه گذشت زمان نبودیم گویی عزیزترینش را از چنگال مرگ رهانیده بود.برای همسرشان استاد عزیز سرکار خانم مهندس دهدشتیان آرزوی صبر دارم و فقدان ایشان به جامعه دوستداران محیط زیست تسلیت می گویم
کره خاکی تبریک می گویم.
امید دارم سال جدید سالی سبزوسرشار
از صلح و دوستی برای تمام ملل جهان
و پایان خودخواهی ها وجنگ و خو نریزی باشد.
.
