زمانی که به عنوان کارشناس دفتر بررسی آلودگی هوا در سازمان محیط زیست فعالیت میکردم و مدت ۳ سال کارشناس اجرایی پروزه بیانیه مالدیو (همکاری کشورهای جنوب آسیا در زمینه آلاینده های هوای فرا مرزی) بودم  انصافا با همکاری بقیه کارشناسان کارهای خوبی انجام می شد نمونه اش احداث اولین ایستگاه در بین کشورهای عضودر منطقه مرزی دهلران و برگزاری نشست سالانه در ایران که مورد تقدیر رییس برنامه محیط زیست سازمان ملل قرار گرفت و... یک ماهی از ریاست سرکار خانم جوادی می گذشت که طبق روال هر ساله دعوتنامه ای جهت شرکت در اجلاس سالانه در دهلی نو هند دریافت کردیم مبتنی بر شرکت یک نفر کارشناس اجرایی و مدیر پروژه و طبیعتا بنده جهت شرکت در اجلاس معرفی شدم بعد از یک هفته از دفتر ایشان تماس گرفتند و عنوان کردند ایشان می خواهند در خصوص لزوم یا عدم لزوم شرکت در اجلاس با شما صحبت کنند.از طرفی خوشحال بودم با توجه مشکلات عدیده ای که در خصوص مسایل کاری و پرسنلی کارشناسان سازمان وجود داشت فرصت خوبی بود برای بیان مشکلات از طرفی متعجب که معاون رییس جمهور و رییس سازمان نباید درگیر مسایلی از این قبیل باشد و اصولا اشخاص و یا کمیته هایی برای این قبیل موضوعات وجود داشت خلاصه شرفیاب شدیم فرصتی برای بیان مشکلات و اظهار نظر نبود فقط تاکید داشتند بر صرفه جویی و تاکید ریاست محترم جمهور در این خصوص  با لاخره مجالی یافتم و عرض کرد م که این پروژه زیز نظر سازمان ملل اجرا می شود و هزینه ها به عهده آنهاست و پس از امضا فاز بعدی در این نشست ما بودجه هم در یافت می کنیم و ایشان آمرانه فرمودند پسرجان بلا مانع است . با توجه به تب داغ سیرک و جاده و پالایشگاه و رهنمودها ی راهگشای ایشان این خاطره را نقل کردم قضاوت در خصوص مدیریت ودیدگاه محیط زیستی ایشان را به عهده ذهن بیدارتان واگذار میکنم و تاکید میکنم همه این وقایع خبرهای تلخ مانند نابودی جنگل از بین رفتن فلامینگو و دلفین و سیرک و شعبده بازی نه تنها اثری در تغییر رویکرد در خصوص ایشان ندارد بلکه روز به روز سرفراز تر. خندان ترومطرح ترمی شوند.و  باتوجه به حضور مجریان و اساتید بی اطلاع از محیط زیست در برنامه های تلویزیونی و ریشخند معنی دارشان  به همه اهالی محیط زیست عن قریب جای سریال پر طرفدار یانگوم را می گیرند  ایضا